بسیاری از مطالب مربوط به دین ایرانی در زمان پارتیان بر ما مجهول است. سلسله پارت می بایست ابتدایی پرستش عناصر طبیعی –به نظر می رسد در مرحله ی اول پرستش خورشید و ماه- را با خود به همراه آورده باشد. تحقیقات جاری در باب سنن دینی و عملیات باستان شناسی می رساند آیین زرتشت اهمیت چندانی نداشته است. پارتیان مانند هخامنشیان زرتشتی نبودند. باید گفت که آب در همه ی ازمنه نزد ایرانیان مقدس بوده و هرودتوس آن را تایید می کند،و ما می دانیم که ربه النوع مظهر آب، اناهیته بوده است. قربانی های خونین در قرن اول مسیحی در ایران معمول و جزو مراسم دینی خانواده شاهی بوده است، و این امر با تعالیم زرتشت مخالف است. تثلیث اهورمزدا –مهر – ناهید که در زمان هخامنشیان پرستش می شد به نظر می رسد درر زمان پارتیان مورد توجه دین عمومی و یحتمل دین رسمی هم بوده است و اگر ما متونی موید این امر در ایران نداریم، مدارک کتبی مثبت وجود آن در ارمنستان به دست آمده است زیرا مورخین قدیم آن کشور ،نام معابد دارای سه مذبح مختصر این سه رب النوع را نقل کردها ند. شیز، مرکز عظیم دینی ماد آذربایگان (تخت سلیمان امروز)و معبد عمده شمال ایران نیز متعلق به ناهید بود.

«ایران از آغاز تا اسلام، رومن گیریشمن، ترجمه محمد معین، تهران1386،انتشارات نگاه،ص 303،بخش دین»